Keuringen‎ > ‎Keuring 2013‎ > ‎

Onze eerste keuring

Kerry Hill keuring 2013, een persoonlijk verslag.

Tekst en fotografie Josanne Janssen-Deckers

 

Zaterdag 21 september 2013.

We gaan voor het eerst deelnemen aan de wedstrijdkeuring in Hulsthorst. Spannend!

‘s Morgens om kwart over vijf opgestaan, koffie  gezet en naar stal gereden.  Robert, die ons vandaag naar de keuring vergezelt
om te helpen, staat al bij de weidepoort te wachten met zijn Aussie Jack. De schapen staan sinds gisteravond op stal en weten
niet welk avontuur hen wacht.  We koppelen de auto voor de trailer. Het laden verloopt voorspoedig en mooi op schema vertrekken we om klokslag half zeven. Na een rit van anderhalf uur maken we een korte stop om even de benen te strekken met Jack.
Tien minuutjes later vervolgen we onze weg en een uurtje later arriveren we bij Stal Mol. Zoals verwacht met trailer hebben we ongeveer 2 ½ uur gereden. We lopen even naar binnen om ons te oriënteren en komen uit bij Sandra van der Meer die ook
Aussies heeft. We krijgen een envelop met onze deelnamenummers en worden door haar een beetje wegwijs gemaakt.
Er zijn al een aantal fokkers met hun Kerry’s aanwezig. Ook zij begroeten ons en we voelen ons welkom.
Een vrouwelijke dierenarts is druk in de weer om de dieren te onderzoeken en de vereiste gezondheidsverklaringen in te vullen. Prettig dat die regelgeving sinds kort versoepeld is. (en ook direct goed is opgepakt en geregeld door het bestuur en/of de organisatie. Pluim!) Het ziet er allemaal keurig uit, de wedstrijdcommissie heeft zo te zien al een heleboel werk verzet!
We rijden met de trailer de hal in, kijken welke hokjes voor ons zijn gereserveerd en laden daar alvast wat spullen uit de auto.
Bart strooit al houtkrullen op de bodem voordat onze schapen hun gezondheidsverklaring hebben, vol vertrouwen als hij is over de uitslag.

Dan rijdt hij terug om aan te sluiten in de rij voor de dierenarts controle. Als we eindelijk aan de beurt zijn is het zo gepiept, de schapen kunnen door het tussenschot in de trailer geen kant op en zijn in een mum van tijd onderzocht. We mogen ze uitladen en even later staan ze in hun hokjes, een beetje overdonderd, maar toch ook nieuwsgierig rond te kijken. 


De keurmeester is dit jaar Mr. Venables uit Wales. Hij is er al en wordt vergezeld door zijn vrouw. Als alle dieren door de dierenarts zijn gescreend kan de keuring beginnen.

Bert Nap doet het openingswoord. 
Ik pak het mooie keuringsboekje erbij. Wij zijn in de tweede groep van de 1e rubriek pas aan de beurt en kunnen dus nog even kijken hoe alles in zijn werk gaat. 

Dan is de tweede groep aan de beurt en ons ooilam met nr. 13 mag de ring in. Ze wordt niet uitgekozen bij de vier besten, maar dat hadden we ook niet verwacht.

Na de ooilammeren volgen er twee groepen 1½ jarige ooien. Er zijn heel mooie dieren bij en Mr. Venables heeft moeite met selecteren. Agnus van der Stelt geeft steeds een toelichting op de keuze voor de 1e, 2e, 3e en 4e  plaats en dat is handig. 

Zo leer je veel over Mr. Venables’ manier van keuren, waar hij op let en waar zijn persoonlijke voorkeur naar uitgaat.
Het valt me wel op dat hij moeite heeft om de kootstand goed te beoordelen omdat de dieren zo wegzakken in het zand, hij
moet ze bijna “uitgraven”. Volgend jaar de dieren even op een plank of rubber mat zetten zou die taak van de keurmeester aanzienlijk vereenvoudigen.

Vervolgens is rubriek 4 aan de beurt, de oudere ooien. Hier doet onze Kayleigh aan mee.

We hebben haar zelf gefokt uit een ooi van Karin Wassink x een ram van Jo Slangen en zijn heel blij met haar. Ze heeft een aparte uitstraling en mooie aftekeningen, maar er zitten meer echt prachtige ooien in deze groep, dat wordt een lastige klus. Het wordt heel spannend als Mr. Venables haar als derde uitkiest om naar voren te komen. Uiteindelijk zet hij haar op de vierde plaats. Robert glundert. Yes! Ze heeft een lintje bemachtigd en we zijn supertrots op haar! Onze dag kan niet meer stuk. Ik vraag de keurmeester om toelichting op zijn keuze en krijg goede uitleg over zijn kijk op het dier. Fijn. Weer wat wijzer geworden!

In 2e groep van rubriek 5A die nu volgt doen we met twee ramlammeren mee, waarvan we al van tevoren weten dat ze geen kans maken op een lintje omdat ze te klein zijn t.o.v. de veel forsere lammeren die er ook bij zijn. Geeft niet, het is gewoon leuk om mee te doen! Uiteindelijk behaalt een halfbroer van een van hen de eerste plaats, een zoon van onze ram die we vorig jaar hebben doorverkocht aan dhr. Classens en die, naar we hebben gehoord,naar Luxemburg is geëxporteerd.  

Mooi toch, want dat is ook zo’n beetje onze bloedlijn.

Na de ramlammeren volgen nog de rubrieken 1 ½ jarige lammeren, oudere rammen, bedrijfs-drietallen ouder dan één jaar, drie nakomelingen van één vader en tenslotte de beoordeling voor de dag- en reservekampioen van 2013.  

Mr. Venables staat steeds vaker in een peinzende houding met zijn hand op zijn kin of voorhoofd, zo lastig vindt hij het.


 “All fine animals” hoor ik hem regelmatig verzuchten. “Ben ik even blij dat ik niet in zijn schoenen sta en de keuzes moet maken!” , denk ik.


Ook bij de nu volgende rubrieken; de bedrijfsdrietallen en nakomelingen van één vader heeft hij het zwaar.

Foto onder: Zo lief! Een knuffel voor het behalen van de 1e plaats.

Na deze rubriek beginnen wij al wat spullen naar onze auto te brengen zodat we dadelijk alleen nog onze dieren in de trailer hoeven te zetten en tijdig aan de terugtocht kunnen beginnen. We hebben immers een tocht van tweeënhalf uur voor de boeg en zijn dan net voor het donker klaar en weer thuis. Ik leg mijn camera in de auto en mis hierdoor helaas  een opname van de dag- en reservekampioenen. Jammer. Maar Sandra heeft er een prachtopname van gemaakt en die voeg ik hieronder in.

Als onze schapen in de trailer staan, gaat Robert nog even met Jack wandelen, die vandaag veel indrukken heeft opgedaan en zich keurig heeft gedragen. Wij drinken nog even iets in de kantine van Stal Mol en nemen dan afscheid. De terugtocht verloopt voorspoedig en moe maar voldaan zijn we inderdaad net voor het donker klaar met het uitladen en verzorgen van alle dieren.  We hebben een leuke dag gehad en alle drie veel geleerd.

Kortom, het was een gezellige en geslaagde keuringsdag met mooi weer om te reizen en waar alles vlot is verlopen.

Als het een beetje meezit komend jaar zijn we in 2014 weer van de partij!

 

Bart en Josanne Janssen

Robert Patten